l pedro 2

Terug van weggeweest

Hallo allemaal!

Het is even een tijd geleden, maar dat zal ik jullie even uitleggen.

Eind 2015 was mijn hoofd overgelopen en is er een burn out vast gesteld. Enige wat ik toen dacht was, kom op zeg dat overkomt mij toch niet? Maar na vele gesprekken met de psycholoog kwam ik er achter dat ik in mijn leven toch wel heel veel op mijn bordje heb gehad. Dit werd in de eerste gesprekken direct wel duidelijk en daarop heb ik dan ook direct alle trainingspaarden de deur uit gedaan om eerst zelf weer tot rust te komen.

Waar kwam die burn out nou toch vandaan?

Als jong meisje was ik al bezeten van paarden en alles moest voor 200% goed gaan, zowel met de paarden als wel met alle andere dingen die ik deed. Op zich een hele goed eigenschap, maar dan moet je wel je rust momenten ook pakken. Mijn pony tijd was erg succesvol en ook de overstap naar de paarden ging met vele successen. Ik kreeg paarden te rijden met veel kwaliteit en dat is natuurlijk fantastisch!

Echter in het jaar 2007 gingen er een aantal dingen goed fout. Begin 2007 kom ik tijdens een training hard ten val waarbij mijn hele rechterkant in de kreukels komt te liggen. Hier moet ik een aantal maanden van revalideren en het is erg onzeker of ik wel weer volop in de paarden kan werken. Nog altijd revaliderende ga ik in eigen dorp datzelfde jaar naar de kroeg waar mijn broer is ivm zijn vrijgezellenfeest. Die avond word ik steeds al lastig gevallen door 1 jongen. Deze jongen heeft mij aangevallen op het moment dat ik naar huis liep. Gelukkig heb ik sterke beenspieren en heb ik hem uiteindelijk van mij af kunnen slaan. Dit leverde helaas een groot trauma op met lichamelijk en geestelijk letsel. Datzelfde jaar maakte ik later weer 1 van mijn eerste buitenritten op mijn eigen paard. Helaas kwamen ik en een vriendin die toen mee reed toen een belager tegen die mij probeerde van mijn paard te trekken wat gelukkig niet lukte maar waarbij mijn paard wel ongelukkig viel. Na een paar 100 meter weg gereden te zijn stonden we even stil om de schade te bekijken. Echter kwam toen die zelfde man al schuimbekkend en met een geslepen mestvork aan gevlogen om ons weer opnieuw te belagen. Gelukkig konden we weg komen en hebben we direct de politie gebeld. De man is met veel geweld uiteindelijk opgepakt in zijn woning waarbij de politie belaagd werd met messen en bijlen. Het jaar 2007 wou ik dus wel heel snel vergeten. En mijzelf kennende drukte ik het weg en ramde ik gewoon door.

In 2010 leerde ik mijn huidige man Remko kennen en ik raakte vrij snel zwanger. De zwangerschap was zwaar en de bevalling een uitputting. Tijdens deze zwangerschap kreeg ik te horen dat zowel mijn vader als mijn schoonzus de diagnose kanker kregen. Erg heftig dus allemaal. Gelukkig konden ze bij mijn schoonzus een succesvolle behandeling geven. Mijn vader echter niet. Ik wou nog heel graag trouwen voor hij er niet meer zou zijn en dat heeft mijn man dan ook allemaal geregeld. Augustus 2013 zijn we met een 6 weken voorbereiding getrouwd waarbij mijn vader me nog weg kon geven. Hierna ging mijn vader snel achter uit en raakte ik zwanger van onze 2de. Ik was ongeveer 12 weken zwanger toen mijn vader in maart 2014 overleed. De verdere zwangerschap was zwaar en daarop hebben ze de tweede al met 37 weken gehaald. Het leek daarna allemaal goed te gaan en we kochten onze droomstek! Een boerderij met land en stallen zodat ik thuis mijn eigen trainingsstal zou kunnen beginnen. Dat ben ik ook begonnen vol goede moed. Echter was mijn hoofd overvol en mijn lijf kapot. Dingen lukten niet meer zoals ze hoorden en hoe goed ik verder ook presteerde het was nooit meer goed genoeg voor sommige mensen. En daar klapte ik dan eind 2015 in elkaar.

En hoe nu dan verder? 

Ik heb mijzelf gelukkig weer aardig terug gevonden, maar daar heeft mijn gezin wel onder te lijden gehad. Dit wil ik dus eerst weer goed op de rit hebben en de verbouwing van onze boerderij moet eerst ook wat achter de rug zijn. Daarna als onze jongste over 2 jaar ook naar school gaat wil ik het allemaal weer oppakken. Tot die tijd wil ik mijn eigen paard verder opleiden en heb ik nog 2 prachtige veulens staan die ik tegen die tijd ook rustig aan wat op kan gaan pakken. Daarnaast zie ik wel wat er op mijn pad komt.

Echter wil ik jullie graag meenemen met de training van mijn paard, de opfok van mijn veulens en de begeleiding van mijn dochter en haar pony Audi. Hierbij wil ik graag mijn visie en standpunten aan jullie laten zien door middel van filmpjes en verhalen van wat ik zoal tegen kom in de training van mijn paard.

One comment

  1. Een aantal zaken kan ik me nog wel herinneren. Vreselijk.. En je kunt het één en ander wegstoppen, maar daar word je geen leuker mens van. Goed om te lezen dat je je er bewust van bent en dat het nu bergopwaarts lijkt te gaan. Ga ervoor! Veel succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>